دست روزگار

خدایا شکرت...
شرط میبندم داری از خودت میپرسی این واسه چی داره از من تشکر میکنه!!
ولی عب نداره، شکرت که بدتر از این نیست...
چون زندگی مضخرفه دلیل نمیشه که آدما هم مدام ازش بنالن تا زندگیرو واسه خودشون سخت تر کنن!

شکرت واسه همون ۴ تا کتابی که آخر شبا میخونم و ذهنم یکم از دنیای واقعی فاصله میگیره.
شکرت واسه این که Friends رو ساختن تا حداقل یه زندگیه الکی تو دل شخصیت هاش واسه خودم درست کنم و باهاشون بخندم، گریه کنم، عاشق بشم و با دیالوگ مونیکا آروم شم که میگفت: زندگی مضخرفه، ولی عاشقش میشی...

شکرت واسه اون چنتا گلدونم پشت پنجره که با دیدنشون انگار دوباره به دنیا میام و مثل یه بچه خوشحال میشم...
شکرت واسه اون روز تابستونی که ۵,۴ ساله بودم، پسر خالم منو نشوند تو ماشینشو کل راه از اردبیل تا سردابه رو آریان گذاشت...
شکرت که اون موقع عاشقشون شدم که حالا وقتی ناراحت میشم، بهشون گوش میکنم و یاد خاطرات شیرین بچگیم میوفتم...

خدایا بیست سالم شد، ولی هنوز وقتی یه جایی آهنگ فوتبالیست ها به گوشم میخوره دلم میخواد یه توپ داشتم و انقدر باهاش سوباسا بازی در می آوردم تا بازم بزنم یه چیزیو بشکونم و فرار کنم!!!
هنوزم وقتی آهنگ آن شرلی رو میشنوم دلم میخواد برم تو کارتون و بهش بگم رنگ موهات اصلا هم مسخره نیست! وسواسی و پرحرف بودنت منو آزار نمیده! کک و مک هات اصلا دلیل اینه که انقدر کودکانه دوست دارم!

خدایا شکرت که دوچرخمو درست کردم!
درسته هر کی منو با دوچرخه میبینه میگه زشته مرتیکه از سنت خجالت بکش!
ولی شکرت که هنوز یادم نرفته وقتی "نوری تا ابدیت" آریانو بذاری، با سرعت پا بزنی و باد محکم بخوره تو صورتت، تو اون لحظه چقدر میتونی خوشبخت باشی...

خدایا ممنون واسه این که انقدر بهم صبر میدی...
هر کی بود تا حالا صد بار بیخیال شده بود و رفته بود دنبال یه کار دیگه. ولی مرسی که کمکم میکنی هر روز رویاهامو زندگی کنم...
یادمه یه جا خونده بودم: درندگان موفق باید از خصیصه ی شکیبایی برخوردار باشند.

خدایا وقتی دلم میگیره میتونم با دستای سالمم واسه خودم ساز بزنم و آروم شم، وقتی قاطی میکنم میتونم برم بیرون و با پا های سالمم بدوم، همین الان میتونم با چشمای سالمم درختچه قشنگ انارمو ببینم و لذت ببرم... امسال بهار بی صبرانه منتظر میوه دادنشم...

خدایا ممنونم که میتونم خودم خودمو آروم کنم، ممنون که تونستم با شخصیت خودم کنار بیام و از خودم خجالت نکشم، مرسی واسه خونوادم، واسه دوستام. درسته کامل نیستن، درسته ۸۰% مواقع یه کاری میکنن دود از کلم بلند شه، ولی هستن...

دلم هیچم خوش نیست! ولی وقتی داری دیوونه شدن خودتو میبینی باید یه طوری جلوشو بگیری نه؟!

میگن آنجا که دری نیست، خدا دری میگشاید...
خدایا کمک کن این ۴۰,۳۰ سال باقیمونده هم اونطوری که میخوام و میخوای بگذره...
آخر و عاقبتمونو بخیر کن

بلندی های بادگیر......